Έχουμε αναφέρει και παραπάνω πως το πρόγραμμα ξεκίνησε με συνεισφορά από όλες τις συμμετέχουσες χώρες. Παρ'όλα αυτά το κεφάλαιό του έμεινε στάσιμο στο επίπεδο που βρισκόταν τη διετία '93-'94 λόγω της μειωμένης στήριξης από μεγάλες χώρες, σε σύγκριση με εκείνη του 1988. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί αυξημένο ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών-μελών, που διεκδικούν ίση μεταχείριση ως προς τις επιχορηγήσεις.
Η αύξηση των κρατών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα δημιούργησε ουσιαστικά χρηματοδότηση δύο ταχυτήτων και ο προϋπολογισμός ακολούθως, ανατέθηκε σε δύο ταμεία. Το πρώτο συνδέθηκε με υψηλές σε κόστος παραγωγές και τις αποκαλούμενες εμπορικές ταινίες ενώ το δεύτερο επικεντρώθηκε σε έργα της εθνικής κινηματογραφίας και εθνικών δημιουργών. Παρά τον αρχικό σχεδιασμό, μεγάλες χώρες, όπως Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία, απέσπασαν επιχορηγήσεις και από το δεύτερο ταμείο, περιορίζοντας σημαντικά τους πόρους για τις μικρότερες χώρες. Τα προγνωστικά είναι ακόμη πιο δυσοίωνα για τα αδύναμα κράτη, αφού η ποιότητα και η εγκυρότητα των σχεδίων δε θα είναι αρκετές για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης.
Αυτό οφείλεται στον τρόπο που διεξάγεται η ψηφοφορία επιλογής των ταινιών, καθώς κάθε χώρα δε συμμετέχει μόνο με τη δύναμη της ψήφου της, αλλά και με το διαθέσιμο κεφάλαιο, που εξασφαλίζει βιωσιμότητα στο Ταμείο του Eurimages. Αν οι χώρες, που συγκεντρώνουν άνω του 50% του κεφαλαίου του ταμείου, καταψηφίσουν μία ταινία, αυτή θα απορριφθεί ακόμα κι αν έχει τις απαραίτητες ψήφους από τις υπόλοιπες.
Ως ισχυρό αντιστάθμισμα στο μέλλον, θα μπορούσε να σχηματιστεί ένα δίκτυο συμπαραγωγής διαφόρων μικρών χωρών, που θα υπερασπιστούν από κοινού τη θέση τους στο Ταμείο.
Η αύξηση των κρατών που συμμετέχουν στο πρόγραμμα δημιούργησε ουσιαστικά χρηματοδότηση δύο ταχυτήτων και ο προϋπολογισμός ακολούθως, ανατέθηκε σε δύο ταμεία. Το πρώτο συνδέθηκε με υψηλές σε κόστος παραγωγές και τις αποκαλούμενες εμπορικές ταινίες ενώ το δεύτερο επικεντρώθηκε σε έργα της εθνικής κινηματογραφίας και εθνικών δημιουργών. Παρά τον αρχικό σχεδιασμό, μεγάλες χώρες, όπως Γερμανία, Ιταλία και Γαλλία, απέσπασαν επιχορηγήσεις και από το δεύτερο ταμείο, περιορίζοντας σημαντικά τους πόρους για τις μικρότερες χώρες. Τα προγνωστικά είναι ακόμη πιο δυσοίωνα για τα αδύναμα κράτη, αφού η ποιότητα και η εγκυρότητα των σχεδίων δε θα είναι αρκετές για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης.
Αυτό οφείλεται στον τρόπο που διεξάγεται η ψηφοφορία επιλογής των ταινιών, καθώς κάθε χώρα δε συμμετέχει μόνο με τη δύναμη της ψήφου της, αλλά και με το διαθέσιμο κεφάλαιο, που εξασφαλίζει βιωσιμότητα στο Ταμείο του Eurimages. Αν οι χώρες, που συγκεντρώνουν άνω του 50% του κεφαλαίου του ταμείου, καταψηφίσουν μία ταινία, αυτή θα απορριφθεί ακόμα κι αν έχει τις απαραίτητες ψήφους από τις υπόλοιπες.
Ως ισχυρό αντιστάθμισμα στο μέλλον, θα μπορούσε να σχηματιστεί ένα δίκτυο συμπαραγωγής διαφόρων μικρών χωρών, που θα υπερασπιστούν από κοινού τη θέση τους στο Ταμείο.
